Het was een vermoeiende dag. Veel mensen lang gesproken, maar te weinig nog helemaal verwerkt.
Mensen zijn nog steeds simpele wezens. Sommigen hebben nog wel een aardige visie, maar velen blijven achterlopen.
Een onafgemaakte roman schreeuwt om aandacht, maar ik ben te moe, misschien zelfs levensmoe. Dan maar nog wat lezen. Morgen is het weer een dag. Hopelijk zal die iets rustiger zijn. Het liefste helemaal stil.
Hopelijk wordt het morgen een door gedachten doodgestoken dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten