Ik ervaar een gruwelijke hekel bij het zelf ziek zijn. Aan de ene kant vanwege de beperkingen die mijn lichaam mij oplegt in een periode waarin ik nog zoveel wil doen. Aan de andere kant vanwege de aandacht die je krijgt als je ziek bent.
Anderen observeren zit er bijna niet in als je lichaam weigert optimaal te functioneren. De echte marteling van het ziek zijn zit hem voor mij nu niet in lichamelijke ongemakken. Gelukkig heb ik De Pest van Albert Camus eindelijk uitgelezen.
dinsdag 1 januari 2013
maandag 28 mei 2012
Afwezigheid
Als enig goed excuus voor mijn afwezigheid, kan ik u vertellen dat ik bezig ben met een boek dat de nodige concentratie en tijd vergt.
Maakt u zich geen zorgen. Het gaat goed. Ik hoop dat dat ook voor u geldt.
Maakt u zich geen zorgen. Het gaat goed. Ik hoop dat dat ook voor u geldt.
zaterdag 15 oktober 2011
#OccupyDenHaag
Genoeg problemen in het land waar inderdaad aan gewerkt moet worden. Wat is er mooier dan dit ongenoegen te uiten op het moment dat wereldwijd groepen mensen protesteren tegen hun eigen financiële instellingen en overheden? Er is niets mooiers dan een beweging met een paar duizend ontevreden mensen die opstaan en verandering eisen.
Kijkend naar de #OccupyDenHaag site en luisterend naar het audio fragment met woordvoeder(?) Robin van Boven, vraag ik me echter een aantal dingen af:
Wat zijn nu de concrete problemen? Vage doelen als 'verantwoordelijkheid nemen', 'Ware Democratie', 'eerlijkere samenleving' en 'verandering' geven in geen enkel opzicht de problemen weer die aangepakt moeten worden. Kunnen we geen concrete problemen definiëren? Wat wilt u anders? Geen belachelijk hoge bonussen en gouden handdrukken meer voor de topmannen van falende financiële instellingen? Er is vast wel meer dan dat...
En stel nou dat er naar deze beweging geluisterd wordt, wat is dan het alternatief? Wilt u bijvoorbeeld dat er een wet komt die gouden handdrukken van falende financiële instellingen verbiedt? Is daar überhaubt over nagedacht? Of gaan we alleen boe roepen en vervolgens verwachten dat de oplossingen weer door politici en het bedrijfsleven wordt bedacht?
Terwijl ik een grote groep mensen enthousiast zie twitteren en foto's maken met hun smartphones is het een gezellige boel. Zijn we blij dat we een duidelijk signaal gegeven?
Doen we dit morgen weer? Gaan we maandag weer gewoon aan het werk?
Kijkend naar de #OccupyDenHaag site en luisterend naar het audio fragment met woordvoeder(?) Robin van Boven, vraag ik me echter een aantal dingen af:
Wat zijn nu de concrete problemen? Vage doelen als 'verantwoordelijkheid nemen', 'Ware Democratie', 'eerlijkere samenleving' en 'verandering' geven in geen enkel opzicht de problemen weer die aangepakt moeten worden. Kunnen we geen concrete problemen definiëren? Wat wilt u anders? Geen belachelijk hoge bonussen en gouden handdrukken meer voor de topmannen van falende financiële instellingen? Er is vast wel meer dan dat...
En stel nou dat er naar deze beweging geluisterd wordt, wat is dan het alternatief? Wilt u bijvoorbeeld dat er een wet komt die gouden handdrukken van falende financiële instellingen verbiedt? Is daar überhaubt over nagedacht? Of gaan we alleen boe roepen en vervolgens verwachten dat de oplossingen weer door politici en het bedrijfsleven wordt bedacht?
Terwijl ik een grote groep mensen enthousiast zie twitteren en foto's maken met hun smartphones is het een gezellige boel. Zijn we blij dat we een duidelijk signaal gegeven?
Doen we dit morgen weer? Gaan we maandag weer gewoon aan het werk?
zondag 25 september 2011
Ego
Uiteindelijk is schrijven een egoïstische daad. Direct, maar veel vaker indirect,
probeert te schrijver altijd wel iets voor zichzelf gedaan te krijgen. Zelfs zogenaamde idealen dienen uiteindelijk de ego.
Het heeft geen zin meer om mezelf hiertegen te verzetten. Juist het verzet werkt contraproductief, dus ik geef het toe. Ik schrijf vooral voor mezelf.
probeert te schrijver altijd wel iets voor zichzelf gedaan te krijgen. Zelfs zogenaamde idealen dienen uiteindelijk de ego.
Het heeft geen zin meer om mezelf hiertegen te verzetten. Juist het verzet werkt contraproductief, dus ik geef het toe. Ik schrijf vooral voor mezelf.
maandag 12 september 2011
Voorstelgesprek
"Luister, op zich ken ik deze gasten niet en dat maakt natuurlijk niets uit. We zullen een voorstelgesprek hebben, maar...". Ik wachtte rustig af op wat hij nu ging zeggen.
"Maar daar gaat het bij ons niet om. Het gaat er ons om dat we de klus binnenhalen, dus dit is wat we gaan doen.
Zij zijn dit soort dingen niet gewend. We leggen onze structuur op. Zij leggen uit wat hun bedrijf doet, wij leggen uit wat wij doen en als laatste krijgen ze de gelegenheid ons vragen te stellen. Waar wij nu voor moeten zorgen is dat we de eerste gedeeltes zo uitrekken, dat zij nooit in de gelegenheid komen om jou vragen te stellen."
Even voelde ik een lichte schok. Ethische kwestie, maar al snel kwam ik uit op "bussiness as usual". Ik knikte gehoorzaam.
Terwijl hij uitlegde hoe we het gesprek gingen rekken, dacht ik aan mijn zachte boterhammetjes waarvoor ik mijn ziel (met die onmetelijk grote en oprechte interesse voor alles en iedereen) lichtjes misbruikte.
Alhoewel ik niet bang was voor het vragenvuur van een potentiële klant, wist ik dat we zeker van onze zaak moesten zijn en het dus zakelijk moesten houden. Persoonlijk worden en een duurzame relatie opbouwen komt altijd later.
"Maar daar gaat het bij ons niet om. Het gaat er ons om dat we de klus binnenhalen, dus dit is wat we gaan doen.
Zij zijn dit soort dingen niet gewend. We leggen onze structuur op. Zij leggen uit wat hun bedrijf doet, wij leggen uit wat wij doen en als laatste krijgen ze de gelegenheid ons vragen te stellen. Waar wij nu voor moeten zorgen is dat we de eerste gedeeltes zo uitrekken, dat zij nooit in de gelegenheid komen om jou vragen te stellen."
Even voelde ik een lichte schok. Ethische kwestie, maar al snel kwam ik uit op "bussiness as usual". Ik knikte gehoorzaam.
Terwijl hij uitlegde hoe we het gesprek gingen rekken, dacht ik aan mijn zachte boterhammetjes waarvoor ik mijn ziel (met die onmetelijk grote en oprechte interesse voor alles en iedereen) lichtjes misbruikte.
Alhoewel ik niet bang was voor het vragenvuur van een potentiële klant, wist ik dat we zeker van onze zaak moesten zijn en het dus zakelijk moesten houden. Persoonlijk worden en een duurzame relatie opbouwen komt altijd later.
maandag 22 augustus 2011
zaterdag 6 augustus 2011
Kiezen Of Delen
Tijd voor bezinning.
Aan de ene kant hard aan het werk, een carrière opbouwend, meedoen met de rest.
Aan de andere kant de drang om overal tegenin te gaan, te schrijven en daar verder mee te gaan.
Aan de ene kant denkend aan financiele gevolgen en vermogens opbouwend voor toekomstige verantwoordelijkheden.
Aan de andere kant van alles willen veranderen, schrijven vanuit eigen belang en uiteindelijk van alles willen opofferen voor een droom.
Verscheurend dilemma.
Het is kiezen of delen. Ik heb nog niet gekozen, maar ik ben ook niet aan het delen. Is het verdelen van een leven mogelijk, of worden we gedwongen tot bepaalde keuzes te maken, of nog erger, worden de keuzes uiteindelijk voor ons gemaakt?
Aan de ene kant hard aan het werk, een carrière opbouwend, meedoen met de rest.
Aan de andere kant de drang om overal tegenin te gaan, te schrijven en daar verder mee te gaan.
Aan de ene kant denkend aan financiele gevolgen en vermogens opbouwend voor toekomstige verantwoordelijkheden.
Aan de andere kant van alles willen veranderen, schrijven vanuit eigen belang en uiteindelijk van alles willen opofferen voor een droom.
Verscheurend dilemma.
Het is kiezen of delen. Ik heb nog niet gekozen, maar ik ben ook niet aan het delen. Is het verdelen van een leven mogelijk, of worden we gedwongen tot bepaalde keuzes te maken, of nog erger, worden de keuzes uiteindelijk voor ons gemaakt?
Abonneren op:
Posts (Atom)