"Luister, op zich ken ik deze gasten niet en dat maakt natuurlijk niets uit. We zullen een voorstelgesprek hebben, maar...". Ik wachtte rustig af op wat hij nu ging zeggen.
"Maar daar gaat het bij ons niet om. Het gaat er ons om dat we de klus binnenhalen, dus dit is wat we gaan doen.
Zij zijn dit soort dingen niet gewend. We leggen onze structuur op. Zij leggen uit wat hun bedrijf doet, wij leggen uit wat wij doen en als laatste krijgen ze de gelegenheid ons vragen te stellen. Waar wij nu voor moeten zorgen is dat we de eerste gedeeltes zo uitrekken, dat zij nooit in de gelegenheid komen om jou vragen te stellen."
Even voelde ik een lichte schok. Ethische kwestie, maar al snel kwam ik uit op "bussiness as usual". Ik knikte gehoorzaam.
Terwijl hij uitlegde hoe we het gesprek gingen rekken, dacht ik aan mijn zachte boterhammetjes waarvoor ik mijn ziel (met die onmetelijk grote en oprechte interesse voor alles en iedereen) lichtjes misbruikte.
Alhoewel ik niet bang was voor het vragenvuur van een potentiƫle klant, wist ik dat we zeker van onze zaak moesten zijn en het dus zakelijk moesten houden. Persoonlijk worden en een duurzame relatie opbouwen komt altijd later.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten