De meer bedeelde stukken stront hokken zich op in kleine muffe restaurantjes. Hun neuzen ophalend voor al die anderen die de pech hebben minder bedeeld te zijn.
Met hun zogenaamde modieuze stukken steen, die men sieraden noemt omdat het door iemand met naam is gemaakt, of die o zo populaire gekunsteld bij elkaar genaaide stukken stof waarmee zij zichzelf met hun soortgenoten identificeren, ruiken ze van afstand al al die anderen die niet op datzelfde smalle treetje op de maatschappelijke ladder mogen staan.
De kloof tussen arm en rijk wordt niet alleen financieel, maar ook op sociaal vlak flink uit elkaar gerukt door diegenen die er alleen maar meer baat bij denken te hebben.
Ondanks mijn inmense respect voor ondernemersgezindheid en mijn ongelukkige liefde voor schoonheid (zelfs als deze materieel is), walg ik ontzettend van de besmettelijke bekrompenheden van die paar makkelijke rijken die zich in dit soort kringen bevinden.
Er is niets tragisch aan mensen die niets hebben door omstandigheden. Het is eerder diep en diep triest dat de mensen, die zichzelf per ongeluk wel iets toebedeeld hebben weten te krijgen, zich verheven voelen boven al die minder bedeelden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten