Het Type Schoonheid

Ik heb er lang op gewacht, maar vandaag kwam het weer. Een moment vol onbeschrijfelijke, diepgaande schoonheid waar we zo vaak in een zinloos bestaan zo hevig naar hunkeren.

Niet dat type schoonheid waarvan het overschot aan marketing genieën het ene na de andere stompzinnige zwakke aftreksel van het echte werk aan de lopende band aflevert, maar het type schoonheid dat je even met je mond vol tanden laat staan. Het type schoonheid dat niet om een mening of commentaar schreeuwt, maar om stilte.

Want het is het type schoonheid dat je doet beseffen dat je leeft. Het type schoonheid dat je echt doet genieten. Het type schoonheid dat o zo schaars is. Het type schoonheid dat we misschien te vaak niet herkennen als zodanig. Het type schoonheid dat ons doet lijden.