Ik probeer zo onopvallend mogelijk mijn dagelijkse werk te doen, zodat ik mezelf tot over mijn oren vol kan vreten.
Menigmaal fantaserend over de dag dat ik de stap neem om een tijdlang te verdwijnen, mezelf afsluitend in een cocon van absolute stilte.
Hopend dat ik op het moment dat ik door velen ben vergeten, mijn gekleurde vleugels kan uitslaan en genieten van mijn laatste dagen met die paar mensen die mij nog kennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten