Godver

Aangezien fastfood op momenten van haast gerechtvaardigd mag zijn, bestelde ik een patatje speciaal en een broodje hamburger.
De jongen wees op het reclamebord met de mededeling dat het met een flesje frisdrank goedkoper zou zijn. Op het reclamebord stond een kleine patat, een broodje en een flesje frisdrank met daarbij in dikke, witte letters "5,00".
Naief, zoals ik gewoonlijk ben, vroeg ik er een flesje cola bij.
De jongen werd gebeld bij het afrekenen, liep even naar achteren, waarna ik hem mompelend hoor zeggen: "Ik bel je later wel, schatje. Ik ben op mijn werk."
Ik moest 6,80 euro afrekenen.
Wachtend op mijn bestelling, keek ik naar de borden. Patat: 2,00. Speciaal: 0,80. Broodje hamburger: 2,00.
Gezien de haast en de gewenning aan het misbruik van mijn goede vertrouwen, liet ik mijn kiezen maar zachtjes over elkaar knarsen.
De jongen pakte een bakje patat met alleen mayonaise over de bovenste patatjes uitgesmeerd en deed deze, samen met een ingepakt broodje, in een papieren zak. Dit pakketje en een flesje cola wilde hij mij afgeven, toen ik maar met enige terughoudendheid opmerkte: "Ik vroeg om een patatje speciaal."
De jongen, voor mijn gevoel nu iemand die zich niet liet hinderen door enige kennis inclusief zelfkennis, excuseerde zich en zei dat hij de extra saus wel in een apart bakje erbij zou doen. Alhoewel ik het jammer vond dat het bakje patat niet uit de zak werd gehaald om de extra saus erover heen te smeren en de versnipperde uitjes er kennelijk helemaal niet bijkwamen, haalde ik van binnen mijn schouders maar weer op en hield ik van buiten mijn mond maar weer dicht.
Ik ben de beroerdste niet. De grootste tragedies bestaan meestal uit de grootste komedies en vice versa. De trieste, oververtegenwoordigheid van middelmatigheid in dit landje heb ik al lange tijd geaccepteerd, dus ook deze keer wilde ik het voor lief nemen.
De patatjes half in het bakje met extra saus plempend, vroeg ik mezelf een moment later lachend af wat er eigenlijk wél goed was gegaan.
Echter, deze hopeloze onverschilligheid sloeg even over in melancholie toen ik het broodje uitpakte. Een zacht "godver" werd uitgesproken, ontevreden schudde ik mijn hoofd, waarna ik maar een hap nam uit het broodje kipburger.