De energie om te discussieren is bij mij eerlijk gezegd al een lange tijd verdwenen. Passievol daadwerkelijk achter iets staan, memorabel tekeergaan tegen anderen, één en al overtuiging hebben van eigen gelijk; ik kijk er zowel in de echte wereld als online met gemengde gevoelens tegenaan.
Vaak is men niet objectief genoeg. Vaak houdt men zijn oogkleppen op. Vaak ontbreekt het relativeringsvermogen. Vaak besef ik hoe zeer ik alle hoop heb verloren.
Maar soms, soms heb ik bewondering. Zoals vandaag, vandaag had ik bewondering. Heel veel bewondering zelfs. Zelfs zo veel bewondering, dat ik ergens, ergens heel diep van binnen, weer een heel klein beetje hoop voelde.
Bewondering voor deze blogpost.
Ik geloof dat ik er een blog bij heb om te volgen. Dank!
BeantwoordenVerwijderen