Allernederlandst

In de stiltecoupé praten twee buitenlandse mensen luid in een voor mij onverstaanbare taal. Een Nederlandse meneer loopt uiteindelijk naar ze toe en zegt geërgerd op zijn allernederlandst "Dit is een stiltecoupé!" waarbij hij tegelijkertijd wijst naar de letters die zo gekunsteld op de ramen zijn geplakt. De twee knikken alleen maar, terwijl onze meneer roodaangelopen nog eens op zijn allernederlandst briest dat de mensen stil moeten zijn, zonder ook maar een poging te wagen zichzelf daadwerkelijk begrijpend te maken.
Terwijl de boze meneer weer naar zijn plaats dendert, vraagt de ene buitenlandse meneer fluisterend aan mij: "What does he mean?".
Denkend aan de betutteling en wereldvreemdheid die je alleen in dit landje terug kan vinden, haalde ik maar mijn schouders op en maakte een ronddraaiende beweging met mijn vinger langs de zijkant van mijn hoofd.
De stilte was doorbroken en zou voorlopig niet meer terugkeren.